The Parable of the Sower: What Kind of Soil Am I?

Photo: Farmer sowing India by Pappu Sarkar01, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Anyone who has seen a farmer sowing by hand knows the scene: he walks steadily, scattering seed without worrying about which patch will grow best. God's word is scattered that generously, on everyone. The question Jesus asks is: what happens when it lands on me?

Read the Gospel

Matthew 13:1-23 People kept coming to Jesus from one town after another; and when a great crowd gathered, Jesus told this parable: 5 "Once there was a man who went out to sow grain. As he scattered the seed in the field, some of it fell along the path, where it was stepped on, and the birds ate it up. 6 Some of it fell on rocky ground, and when the plants sprouted, they dried up because the soil had no moisture. 7 Some of the seed fell among thorn bushes, which grew up with the plants and choked them. 8 And some seeds fell in good soil; the plants grew and bore grain, one hundred grains each." And Jesus concluded, "Listen, then, if you have ears!" 9 His disciples asked Jesus what this parable meant, 10 and he answered, "The knowledge of the secrets of the Kingdom of God has been given to you, but to the rest it comes by means of parables, so that they may look but not see, and listen but not understand. 11 "This is what the parable means: the seed is the word of God. 12 The seeds that fell along the path stand for those who hear; but the Devil comes and takes the message away from their hearts in order to keep them from believing and being saved. 13 The seeds that fell on rocky ground stand for those who hear the message and receive it gladly. But it does not sink deep into them; they believe only for a while but when the time of testing comes, they fall away. 14 The seeds that fell among thorn bushes stand for those who hear; but the worries and riches and pleasures of this life crowd in and choke them, and their fruit never ripens. 15 The seeds that fell in good soil stand for those who hear the message and retain it in a good and obedient heart, and they persist until they bear fruit.

The hard path

Some hearts are like a trodden path: busy, rushed, closed. A word is heard on Sunday and forgotten by Monday morning. A hurried life leaves no room for anything to take root.

The rocky ground and the thorns

Rocky soil gets excited quickly and wilts when trouble comes, like a New Year resolution that lasts a week. Thorny soil is crowded by worries and the pursuit of money, so the seed has no space to grow.

The good soil

Good soil is not perfect soil; it is soil that has been worked. Farmers remove stones, pull weeds and water the ground. We can do the same with quiet time, honest confession and patience when growth is slow.

Try this today

Spend five minutes with Sunday's Gospel again on Wednesday.
Identify one 'thorn' (a worry or distraction) and decide how to loosen its hold.
Share one thing you learned from the Gospel with a family member at dinner.

A short prayer

Lord, make my heart good soil, so that your word may take root and bear fruit in my life. Amen.

മലയാളത്തിൽ: വിതക്കാരന്‍റെ ഉപമ

വിതക്കാരൻ എല്ലാവരുടെയും മേൽ വിത്തു വിതറുന്നു. അതു വളരുന്നതു നമ്മുടെ ഹൃദയം എങ്ങനെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ്.

കല്ലും മുള്ളും നീക്കി, വചനം ധ്യാനിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും ഹൃദയത്തെ നല്ല നിലമാക്കാം. വളർച്ച പതുക്കെയാണെങ്കിലും ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാം.

മലയാളം വചനഭാഗം

യേശു പറഞ്ഞു: വിതക്കാരന്‍ വിതയ്ക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. വിതയ്ക്കുമ്പോള്‍ ചിലതു വഴിയരികില്‍ വീണു. ആളുകള്‍ അതു ചവിട്ടിക്കളയുകയും പക്ഷികള്‍ വന്നു തിന്നുകയും ചെയ്തു. ചിലതു പാറമേല്‍ വീണു. അതു മുളച്ചു വളര്‍ന്നെങ്കിലും നനവില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ഉണങ്ങിപ്പോയി. ചിലതു മുള്‍ച്ചെടികള്‍ക്കിടയില്‍ വീണു. മുള്‍ച്ചെടികള്‍ അതിനോടൊപ്പം വളര്‍ന്ന് അതിനെ ഞെരുക്കിക്കളഞ്ഞു. ചിലതു നല്ല നിലത്തു വീണു. അതു വളര്‍ന്നു നൂറുമേനി ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് അവന്‍ സ്വരമുയര്‍ത്തിപ്പറഞ്ഞു: കേള്‍ക്കാന്‍ ചെവിയുള്ളവന്‍ കേള്‍ക്കട്ടെ. ഉപമയുടെ വിശദീകരണം ഈ ഉപമയുടെ അര്‍ഥമെന്ത് എന്നു ശിഷ്യന്‍മാര്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു. അവന്‍ പറഞ്ഞു: ദൈവരാജ്യത്തിന്‍റെ രഹസ്യങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ വരം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ക്കാണ്. മററുള്ളവര്‍ക്കാകട്ടെ അവ ഉപമകളിലൂടെ നല്‍കപ്പെടുന്നു. അവര്‍ കണ്ടിട്ടും കാണാതിരിക്കുന്നതിനും കേട്ടിട്ടും ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ് അത്. ഉപമ ഇതാണ്: വിത്ത് ദൈവവചനമാണ്. ചിലര്‍ വചനം ശ്രവിച്ചെങ്കിലും അവര്‍ വിശ്വസിക്കുകയോ രക്ഷപെടുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുവാന്‍വേണ്ടി പിശാചു വന്ന് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ നിന്ന് വചനം എടുത്തുകളയുന്നു. ഇവരാണ് വഴിയരികില്‍ വീണ വിത്ത് . പാറയില്‍ വീണത് , വചനം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സന്തോഷത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നവരാണ്. എങ്കിലും അവര്‍ക്കു വേരുകളില്ല. അവര്‍ കുറെ നാളത്തേക്കു വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രലോഭനങ്ങളുടെ സമയത്ത് അവര്‍ വീണുപോകുന്നു. മുള്ളുകളുടെ ഇടയില്‍ വീണത് , വചനം കേള്‍ക്കുന്നെങ്കിലും ജീവിത ക്ലേശങ്ങള്‍, സമ്പത്ത്, സുഖഭോഗങ്ങള്‍ എന്നിവ വചനത്തെ ഞെരുക്കിക്കളയുന്നതുകൊണ്ട് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാത്തവരാണ്. നല്ല നിലത്തു വീണതോ, വചനം കേട്ട്, ഉത്കൃഷ്ടവും നിര്‍മലവുമായ ഹൃദയത്തില്‍ അതു സംഗ്രഹിച്ച് ക്ഷമയോടെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവരാണ്.

Read the original passage in the prayer library →